We trainden als een duizendpoot zodat we zo konden bouwen

Er is mij een paar keer gevraagd wat de cultuur van TrueFoundry nu eigenlijk is. Dat is lastig uit te leggen. Voor mij is cultuur meer dan wat we aan de muur hangen. Of wat we hebben gekozen voor onze waardenpagina, hoe zorgvuldig we daar ook over na hebben gedacht. En dat komt omdat cultuur dynamisch is en zich voortdurend ontwikkelt. Het zit in de kleine interacties tussen onze teamleden. Cultuur is wanneer een engineer meteen in een call springt om een saleslid te helpen bij het beantwoorden van vragen van een klant, zelfs als dat op het laatste moment is.  Het is ook wat er gebeurt als een groep van ons besluit om vrijwillig hun zondagochtend aan elkaar vastgebonden door te brengen voor een hardloopwedstrijd van 7,46 mijl.

De manier waarop we samen rennen is de manier waarop we samenwerken

Bay to Breakers is een van de meest iconische races van San Francisco. 7,46 mijl van de Embarcadero naar de oceaan. Het is chaotisch, het is feestelijk en het trekt duizenden mensen die oprecht van de stad houden. Voor wie het niet kent: een duizendpootteam renst samen, verbonden met hetzelfde touw. Je kunt niet vooruit snellen. Je kunt niet achterblijven. Je kunt letterlijk niet finishen tenzij iedereen als één geheel rent. De snelste persoon in het team is irrelevant als de langzaamste het tempo niet bijhoudt.

Wat de grootste indruk op mij heeft gemaakt, is hoe het samen rennen weerspiegelde hoe we van nature als team werken. Elke ongemakkelijke beweging, elk moment dat iemand riep om het tempo vast te houden, elke aanpassing die we in real-time maakten, was voor ons een leermoment om elkaar te vertrouwen buiten Slack en wekelijkse planningscalls. 

Als een duizendpoot door de straten van San Francisco rennen voelde als een metafoor die zichzelf schreef. Technologie, community, collectieve beweging. Je kunt niet kieskeurig zijn over je eigen tempo. Je moet een stukje individuele glorie opgeven voor iets dat groter is.

Het product was nooit het enige dat we aan het bouwen waren

Toen we met TrueFoundry begonnen, wisten we dat het product uitzonderlijk moest zijn. Maar we wisten ook dat het team, hoe we zouden werken, hoe we van mening zouden verschillen, hoe we er voor elkaar zouden zijn, net zo belangrijk was (misschien wel belangrijker).

We wilden geen cultuur van presteerders. We wilden een cultuur van mensen die oprecht geobsedeerd zijn door het probleem, oprecht om de klant geven en elkaar oprecht zien slagen. De waarden die we hebben opgeschreven zijn geen ambitieuze posters. Ze zijn een beschrijving van de mensen die we wilden aannemen, en de standaarden waar we ons elke dag aan houden:

• Customer Obsession
• Operational Rigor
• Open Culture
• Extreme Ownership
• Think 10x
• Create Positive Energy

Maar dit is het punt met waarden: ze zijn pas echt als ze worden getest. Iedereen kan zeggen dat ze extreme ownership hebben als het goed gaat. De vraag is wat er gebeurt als een productiesysteem om 02:00 uur 's nachts uitvalt, of als een klant gefrustreerd is, of als een beslissing verkeerd blijkt uit te vallen. Dat is het moment waarop je erachter komt wat je cultuur daadwerkelijk is.

Waarom we dit moeten beschermen naarmate we groeien

Bedrijven verliezen hun cultuur niet van de ene op de andere dag. In de loop der tijd wordt communicatie geformaliseerd. Er komen nieuwe mensen binnen die de eerdere ervaringen niet hebben gedeeld. En langzaam sterven de dingen die ervoor zorgden dat het team als een team voelde, uit.

Dat wil ik niet voor ons.

Daarom doen we dingen zoals Bay to Breakers. Niet als een teambuilding-vinkje dat gezet moet worden. Maar als een oprechte poging om gedeelde ervaringen te creëren die ons herinneren aan het soort team dat we proberen te zijn. Een team dat afmaakt waaraan het begint, dat samen beweegt en dat niemand achterlaat.

Naarmate we groeien, zullen we meer mensen aannemen. We zullen nieuwe functies en nieuwe geografieën toevoegen. En elk van die momenten is een kans om de cultuur te versterken of juist te verwateren. Ik denk hier veel over na. Het antwoord is niet om dingen in steen te geitelen; cultuur moet zich juist ontwikkelen. Maar de kern ervan, de oprechte verbondenheid, de bereidheid om die extra stap te zetten, de positieve energie die we in elke ruimte proberen te brengen, dat moet blijven.

Soms vereist onconventioneel denken dat je uit je comfortzone stapt. Trainen als een duizendpoot op een zondagochtend terwijl je uit had kunnen slapen, is daar een kleine, tastbare versie van. Het is onze manier om te zeggen: we zijn bereid om het iets wat absurde, iets wat moeilijke ding samen te doen, omdat dat is waar wij voor staan.

Dat is de cultuur die we wilden bouwen. En het is de cultuur waar ik het meest trots op ben.

Lees meer over onze cultuur en bekijk onze vacatures hier.